Najnowsze Wpisy

Rozdział drugi Komentarze (0)
29. marca 2009 10:30:00
linkologia.pl spis.pl

<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

2

 

 

-Byłeś genialny! Nie wiedziałam nawet, ze mam tak zdolnego brata. – powiedziała to uśmiechając się szeroko. Maciek bardzo cenił każde jej słowo, była dla niego ideałem kobiety.

-Dzięki siostra. Tylko następnym razem przybądź na czas, bo nie chcę, żebyś była większą gwiazdą niż ja.

- Oj Maciek, nie obrażaj się . Ja po prostu chciałam podwyższyć Ci poprzeczkę, żebyś mógł się bardziej wykazać. – obydwoje zaczęli się śmiać.

-Kochani to gdzie idziemy, żeby uczcić sukces Maćka? – padło pytanie z ust matki

-Ja chcę iść na pizze! – krzyknęli równocześnie Maciek i Ania

***

-Dobranoc! –powiedziała Ania wchodząc do swojego pokoju. – To był cudowny dzień – Włączyła muzykę i zaczęła tańczyć w rytm ulubionego przeboju. Po chwili pląsów padła na łóżko.

-Dziękuję – wyszeptała i po chwili zamknęła oczy.

super_gusia : :

Rozdział pierwszy Komentarze (0)
23. marca 2009 00:11:00
linkologia.pl spis.pl

 

 

Było bardzo późno, lecz Anna nie zamierzała jeszcze wracać do swojego domu. Bawiła się wyśmienicie, i tak też się czuła. Była bardzo ładną 20 letnią dziewczyną i na każdym kroku adorowali ją coraz to inni mężczyźni. Podobało jej się to, lecz Andrzej zdecydowanie był zbyt nachalny. Gdy zaproponował jej, żeby poszli do łóżka przekroczył pewną granicę. Zaczęła śmiać mu się prosto             w twarz.

-Nie jestem jedną z tych dziewczyn na których Twój majątek robi wrażenie, dla mnie mógłbyś być nawet najbogatszym i najsławniejszym człowiekiem świata lecz nic nie zmieni faktu, że jesteś zwykłym dupkiem!

Nie miała ochoty słuchać jego głupich tłumaczeń, postanowiła zakończyć tę farsę i po prostu wyszła. Andrzej stał i patrzył jak wychodzi, czuł się upokorzony, nigdy jeszcze żadna dziewczyna nie odrzuciła jego propozycji, wszystkie na jego nawet najmniejsze skinienie palca leżały u jego stóp. Lecz Ania była inna, była pewna siebie i świadoma tego, że jej uroda nie należy do przeciętnych przez co jest obiektem zazdrości wśród kobiet a zarazem obiektem pożądania wśród mężczyzn.

-Pożałuje jeszcze tego, że odrzuciła propozycje takiego faceta! Nadejdzie dzień w którym będzie błagała mnie, żebym zechciał chociaż na nią spojrzeć.

            Następnego dnia Ania obudziła się bardzo wcześnie. Była jeszcze śpiąca lecz zza ściany usłyszała bardzo dobrze znane jej głosy dziennikarzy radiowych, którzy dziś mówili stanowczo za głośno. Jednak nie mogła nic zrobić, przecież nie zabroni dziadkowi słuchać radia. Spojrzała na zegarek była dopiero siódma a ona miała wolny dzień. Wstała z łóżka, spojrzała za okno, było jeszcze dość ciemno a wszędzie leżała śnieg. Zeszła na dół do kuchni, gdy ujrzała talerz z kanapkami i kubek kakao czekające na nią na stole poczuła się jakby znów miała 5 lat. Poza nią i dziadkiem w domu nie było już nikogo. Zjadła powolnie śniadanie i nigdzie się nie śpiesząc wybrała się do łazienki. Spojrzała w lustro i ujrzała swoją zaspaną twarz. Umyła zęby i postanowiła się pomalować, choć tak naprawdę bardzo nie lubiła tego robić, od zawsze uważała, że malowanie się, układanie włosów i przesadne strojenie się to strata czasu. Już gdy chodziła do gimnazjum wszystkie jej koleżanki starały się podkreślać swoją urodę, lecz nie ona, ona była piękna ponieważ była naturalna. Wyszła z łazienki                  i podążyła do garderoby aby w coś się ubrać.

-Cześć dziadek!- Uśmiechnęła się i ucałowała staruszka w policzek na powitanie

-Część Małgośka- już od małego mówił do niej Małgośka, lecz nie przejmowała się tym a nawet uważała to za bardzo sympatyczne.-A co Ty taka wystrojona? Wychodzisz gdzieś?

-Dziadek jestem po prostu ubrana – uśmiechnęła się odsłaniając wszystkie swoje zęby, ucałowała ponownie swojego dziadka i ruszyła do pokoju.

-Tylko nie zapomnij, że idziemy dziś obejrzeć przedstawienia Maćka.

-Z pewnością nie zapomnę. – krzyknęła i w tej samej chwili zniknęła za drzwiami swojego pokoju.

Tak naprawdę nie pamiętała już dawno o tej akademii, ale musiała iść, przecież nie może zawieść swojego jedynego, młodszego brata. Spojrzała na telefon, zobaczyła, że dostała sms’a miała nadzieje, że to Jacek, lecz on nie odzywał się do niej już od kilku dni. Była smutna  z tego powodu, bo w głębi serca mimo, że się tego wypierała bardzo jej  na nim zależało. Wszystkim mówiła, że to nie ma sensu –on nie jest chłopakiem dla mnie- ostatnio to było jedyne zdanie jakie można było usłyszeć na jego temat z jej ust. Lecz jej przyjaciółki wiedziały swoje i miały rację. Ania starała się robić wszystko, aby    o nim nie myśleć, dlatego też rzuciła telefon na łóżko i wyszła z pokoju.

-Dziadku idę na miasto, kupić Ci coś?

-Nie, skarbie niczego nie potrzebuję.

-Będę za jakieś dwie godziny.

-Tylko pamiętaj o przedstawieniu.

-Pamiętam.- w tej samej chwili zaczęła się ubierać i po chwili wyszła.

Postanowiła jeszcze skontaktować się z mamą, lecz gdy włożyła rękę do kieszeni kurtki, aby sięgnąć po telefon przypomniała sobie o tym, ze zostawiła go na łóżku. Szła w stronę centrum miasta, choć nawet nie wiedziała po co tam idzie. Na ulicy był korek i czuła, jak mężczyźni siedzący w samochodach spoglądają się na nią, lecz ona ignorowała te wszystkie napastliwe spojrzenia, trąbienia czy zaczepliwe, często bardzo głupie odzywki.

Wszystko wydawało jej się bez sensu. Była szczęśliwa lecz czegoś jej brakowało. Tylko czego? Zastanawiała się nad tym podczas spaceru, rozważała różne możliwości ale tak naprawdę wszystkie jej myśli krążyły wokół Jacka. „To chłopak idealny” przypominały się jej słowa przyjaciółki. Jednak Ania robiła wszystko by odeprzeć od siebie to uczucie, była pewna, że jemu nie zależy na niej. Zatopiła się w rozmyślaniach i nie spostrzegła nawet, ze minęło już bardzo dużo czasu od kiedy wyszła z domu. Poczuła chłód i tylko dlatego postanowiła wrócić. Ledwie zdążyła otworzyć furtką a już usłyszała krzyk mamy:

-Gdzie Ty się podziewałaś?! Za 10 minut Maciek rozpoczyna przedstawienia!

-Kompletnie zapomniałam…

-Masz dwie minuty! Idź się przebierz i jedziemy.

-OK. – w tej samej chwili zniknęła z pola widzenia jej mamy. Uff… - pomyślała – jak mogłam zapomnieć? Przecież dziadek jeszcze mi przypominał! W co tu się ubrać?

Wybrała pierwszą rzecz z brzegu której tylko nie musiała prasować, nawet nie było by już na to czasu.

super_gusia : :

dzień pierwszy Komentarze (0)
15. marca 2009 21:06:00
linkologia.pl spis.pl

    Nie pomyślałabym, że nadejdzie jeszcze taki dzień, w którym to znowu zacznę pisać bloga. Pierwszy (i jak do tej chwili, jedyny) blog opowiadał o moim życiu i muszę przyznać, że według mnie był całkowitą klapą. Pisałam go jako jako "zbuntowana" nastolatka, która uważa, że wszystko się jej w życiu należy, bo w jej dzieciństwie bywało różnie. Dupa. W życiu tak nie ma. Jest jak jest    i nie ma co się nad sobą użalać! Mniejsza z tym, nie mam tu zamiaru pisać o tym co było, bowiem było by to bardzo nudne, będę tu natomiast umieszczała moją pseudo twórczość.                              Niedawno zaczęłam pisać "książkę" i szło mi dość dobrze, ale chęci chwilowo brak, mam więc nadzieję, że jeżeli będę pisała publicznie to będę miała mobilizacje do tego, żeby co jakiś czas stworzyć nowy rozdział. Z każdym nowym wpisem będziecie mogli przeczytać kolejny rozdział "książki", której roboczy tytuł brzmi: dziewczyna z blizną na twarzy.                                             Jeżeli Wam się spodoba będę bardzo rada, jeżeli nie to po prostu, utwierdzę się w przekonaniu, że nie mam talentu. Komentujcie jeżeli macie ochotę, chociaż muszę przyznać, że nie spodziewam się, że to co napiszę stanie się bestsellerem i w ogóle, ze będę miała wielu czytelników, ale jeżeli znajdzie się chociaż jedna osoba, której będzie się podobało i będzie chciała to czytać, to będę szczęśliwa.                                                                                                                                Na dziś to już tyle, to tak w ramach informacji wstępnych.

super_gusia : : ja

Archiwum

Kalendarz

pn wt sr cz pt so nd
2324252627281
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
303112345

Ksiega gości

Księga gości

Kategorie postow

Brak kategorii

cycolina | sam-na-sam | shootingstar | fonia | calusna | Mailing